به ماه مصر ز یک پیرهن مضایقه کرد / چه چشمداشت دگر از وطن بود ما را؟

" ای مرغ سحر، چو این شب تار / بگذاشت ز سر سياهکاری
وز تحفه روح بخش اسحار / رفت از سر خفتگان خماری
بگشود گره ز زلف زر تار / محبوبه نيلگون عماری
یزدان به کمال شد پدیدار / واهریمن زشتخو حصاری
یاد آر ز شمع مرده، یاد آر

ای مونس یوسف اندر این بند / تعبير عيان چو شد تو را خواب
دل پر ز شعف، لب از شکر خند / محسود عدو به کام اصحاب
رفتی بر یار خویش و پيوند / آزاد تر از نسيم و مهتاب
زان کو همه شام با تو یک چند / در آرزوی وصال احباب
اختر به سحر شمرده یاد آر

چون باغ شود دوباره خرم/ ای بلبل مستمند مسکين
وز سنبل و سوری و سپرغم / آفاق نگارخانهٔ چين
گل سرخ و به رخ عرق ز شبنم / تو داده ز کف قرار و تمکين
زان نوگل پيش رس که در غم / ناداده به نار شوق تسکين
از سردی دی، فسرده یاد آر

ای همره تيه پور عمران / بگذشت چو این سنين معدود
وان شاهد نغز بزم عرفان / بنمود چو وعد خویش مشهود
وز مذبح زر چو شد به کيوان / هر صبح شميم عنبر و عود
زان آو به گناه قوم نادان / در حسرت روي ارض موعود
برباديه جان سپرده ،يادآر

چون گشت زنو زمانه آباد / ای کودك دوره طلايي
وز طاعت بندگان خود شاد / بگرفت ز سر خدا ،خدايي
نه رسم ارم ،نه اسم شداد / گل بست زبان ژاژخايي
زان آس آه ز نوك تيغ جلاد/ ماخوذ بجرم حق ستايي
تسنيم وصال خورده ،يادآر "

شیطان کوچک در سرزمین شیطان بزرگ

"سعدیا ! حب وطن گر چه حدیثی ست عظیم

نتوان مرد به سختی که من این جا زادم."

حالا حکایت ماست.