تبليغاتX
ترانه های غربت
امروز یک سال گذشت از سفر پرخطر و دور و دراز من و چندی ز رفیقان عزیزم به غربت که همه با دل و جرات ره بسیار سپردیم و در این ره ز غم و غصه دو سد بار بمردیم و بسی رنج کشیدیم و به هجرت مزه ی تلخ چشیدیم که تا آخر سر بار خود از خانه ی ویرانه ی میهن به اندوه به سراپرده ی این خطه سرسبز دل انگیز بلاخیز رساندیم...

بقیه اش رو فعلا حوصله ندارم بگم.

+ نوشته شده توسط پویا در پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1387 و ساعت 14:38 |
از خواب پریش سر بر آرم چو سحر  /  اندر رگ خویش آنچه بایسته زنم

گردوی فطیرِ کاکائو یا مثلا  /  مخلوط غلیظ موزی با پسته زنم

اعصاب خراب کمتر آشفته کنم  /  در باسن موش سوزن آهسته زنم

+ نوشته شده توسط پویا در جمعه یازدهم مرداد 1387 و ساعت 10:26 |
"آه ! اگر آزادی سرودی می خواند

                                        کوچک !

           کوچک تر حتا از گلوگاه یکی پرنده."

البته گلوگاه پرنده های این جا چندان هم کوچک نیست و تا صبح رو اعصاب آدم ...

 

+ نوشته شده توسط پویا در چهارشنبه نهم مرداد 1387 و ساعت 19:8 |
" ای برادر ز بهر لذت نفس  /  سر ز هر شهوتی که هست مکش

از زنا و لواط روی برمتاب  /  وز شراب و قمار دست مکش

غسل جز در زلال خمر مکن  /  مسح جز بر کدوی مست مکش

نار جز بر حریم کعبه مزن  /  آب  جز بهر بت پرست مکش

چرس و تریاک و شیره را با هم  /  کمتر از سد هزار بست مکش

از بدی کن هر آنچه خواهی لیک  /  منت از مردمان پست مکش"

ملک الشعرا بهار

+ نوشته شده توسط پویا در جمعه چهارم مرداد 1387 و ساعت 14:39 |