ترانه های غربت

بس که حرف حق کسی در دهر نتواند شنید / گیرد اول در اذان گفتن موذن گوش را

درباره وبلاگ

ما اجنبی ز قاعده کار عالمیم...
یک روز وقتی با عجله در خیابان می دوی نگاهت به کیف پولی می افتد که بر اثر برخورد مسافران به این سو و آن سو رانده می شود. برش می داری تا در تاکسی وارسی اش کنی و تازه آنجاست که می فهمی قبل از رسیدن تو پولهایش را برداشته اند. تنها یک قبض خرید شهروند تا خورده پیدا می کنی که پشتش چند بیت شعر و یک آدرس وبلاگ است. اگر حوصله کردی آن وبلاگ را باز کنی - به نیت شناخت صاحب کیف یا ارضا کنجکاوی - پس می توانی نوشته های اینجا را هم بخوانی. همان قدر هم از این نوشته ها انتظار داشته باش.

اینم بگم لال از دنیا نرم

هوای گرم و مرطوب مجال تمام کردن هیچ شعری رو نمی ده. بیت اول که اومد همه چی وا می ره:

شهریست پر ظریفان وز هر طرف پلیسی / بر گرد هر رییسی دیوث کاسه لیسی

+ نوشته شده توسط خودم در سه شنبه هفتم مهر 1388 و ساعت 15:16 |

رنگ عشق

زرد است رنگ معشوق در روزگار محمود / گویی که در جوانان صفرا بریده باشد

+ نوشته شده توسط خودم در سه شنبه هفتم مهر 1388 و ساعت 15:14 |